Barbara en ik (Sharon) hebben elkaar vijf jaar geleden leren kennen bij de cursus Schrijven als Therapeutisch Middel. Na het lezen van mijn boek Verhalen(f)luisteren, heeft Barbara mij uitgenodigd om een gastblog te schrijven. Te lezen via haar website, en hieronder.

En nu ik jou via deze weg iets mag meegeven, is het dit:

Alles wat je nodig hebt, ís er al. Je hoeft het alleen maar te zien.

Het klinkt simpel maar lijkt onmogelijk, omdat we vooral kijken vanuit verwachtingen, aannames.
Vrij naar een uitspraak van Krishnamurti: ‘Je hoort het woord sprookje, en meteen gaat je denken naar onverschillig welk beeld je hebt van sprookjes, en dus zie of hoor je het sprookje nooit.’

In mijn boek Verhalen(f)luisteren laat ik je met behulp van diverse verhalen zien hoe je zo ‘leeg’ mogelijk kunt kijken en luisteren, en waarom dat waardevol is.

• Verder kijken en luisteren dan wat je al weet, verrijkt je ervaringen – je leert van de levenservaring van anderen. En je voelt dat je deel uitmaakt van iets dat groter is dan je eigen ikje.
• Aandachtig luisteren verbetert je relaties – vrijwel altijd gaat een verruiming van perspectief gepaard met het voelen van meer empathie. Voor jezelf en voor een ander.
• Van beter luisteren knapt je communicatie op – je stelt meer vragen, waardoor er minder ruimte is voor (escalerende) misverstanden.


Het liefst blijf ik weg van een methodiek. Er zijn genoeg stappenplannen en methodieken voor de liefhebber. Soms creëert het ruis; denk aan de Japanse fabel van de vinger die naar de maan wijst; focus je op de vinger of de maan?

Ik kan je wel een illustratie geven met behulp van een vraag. 


Waarom vertel je dit nu?

Soms stel ik deze vraag hardop, maar veel vaker gebruik ik hem als kompas.
Met het accent op verschillende plekken gelegd, is dit namelijk een bijzonder rijke vraag.

Waarom
Vraagt naar de achterliggende motivatie. 
Je kan bijvoorbeeld willen onderzoeken, horen dat je gelijk hebt, of het er überhaupt niet over hebben. 

‘Wat ben je toch knap. Je was vroeger al zo’n slim kind, ik weet nog dat de juf over jou vertelde…‘

Vleierij als afleidingsmanoeuvre. Zowel mijn oma als mijn moeder deden dat graag. Ik noem het immuniteitstraining.

Vertel je
Zeg je alleen iets, of laat je het ook zien?

Met een anekdote is je gedachtegang beter te volgen voor de ander. ‘Mijn moeder was een engel. Ze beschermde mij zoveel ze kon tegen straf en slaag van mijn vader. Ik weet nog die keer dat…’



Denk ook aan congruentie in woord en daad. ‘Mijn welzijn komt op de allereerste plek, maar deze opdracht kan ik niet laten schieten.’ 

Ik bemoei me niet met wat op de eerste (allereerste?) plek komt, maar ik wijs je er wél op als je A zegt en B doet.



In de ‘je’ zit ook: van wie zijn deze woorden? 

Vaak genoeg echoën we iets dat we hebben gehoord of gelezen, maar hoe denken we er zelf over? 
Een van de one-liners waar ik mee grootgebracht ben: ‘Als je iets doet, moet je het goed doen.
‘
Dit heb ik jarenlang op de automatische piloot uitgevoerd, hallo perfectionisme/faalangst/burn-out. Tot ik ontdekte dat het niet mijn woorden zijn.

Dit
Precies dít stukje verhaal, en niet iets anders. 

Het biedt een inkijkje in hoe iemand denkt. Welke associaties en overtuigingen iemand heeft, welke concepten met elkaar verbonden zijn. 

Hoe nadrukkelijker mijn moeder alles ‘mooi’ en ‘fijn’ noemde, des te groter de schaduw was die ze probeerde te negeren. Toen ze dit gedrag vertoonde in de hospice, wist ik hoe laat het was. 
Een Indische dame verwoordde de overtuiging die eronder lag heel treffend: ‘Je moet gewoon flink zijn, voor de kinderen.‘

Nu
Wat houdt je op dit moment bezig. 

Heb je ruzie met je partner? Zit je heftig te dubben over de toekomst van je bedrijf of over je loopbaan? Grote kans dat je iets van wat er bij jou suddert, linkt aan een verhaal dat je hoort. Zo geven we betekenis aan gebeurtenissen en de wereld om ons heen.

Uitwerking
Elk stukje geeft een andere invalshoek, om gericht naar te vragen. Om te onderzoeken wat nog niet opgemerkt is. Uit oprechte nieuwsgierigheid en vanuit het verlangen om nieuwe perspectieven te ontdekken. Want dat effect is magisch: alles wat je nodig hebt, was er al. Je hoefde het alleen maar te zien.

===

Sharon Faber is oprichter van De Sprookjessmid. Zij is wat je noemt multi-geïnteresseerd, met als rode draad de mens en verhalen. Sharon is geschoold als psychosociaal begeleider, bedrijfsmaatschappelijk werker, docent geschiedenis, socratisch gespreksleider, socratisch coach en chief storyteller.
Zij schrijft met mensen, met als doel dat zij zichzelf horen in de verhalen die ze vertellen. Focus ligt niet op de grote verhalen, maar in aandacht voor de kleinste details.
Sharon is auteur van het boek Verhalen(f)luisteren, een gids voor verstaan (en vertellen) van verhalen.