Mijn naam is Sharon. En als kind van zowel het Groningse als het Indische zwijgen, heb ik goed leren luisteren in de stilte. Wanneer mensen niet of nauwelijks iets vertellen over zichzelf, leer je mensen kennen via de verhalen die ze wél vertellen, en de taal die ze daarbij gebruiken.
Luisteren doe ik dan ook het allerliefst. Maar wie mij ‘in actie’ heeft meegemaakt, weet dat ik heel rake vragen kan stellen of raak woorden kan geven aan wat er speelt. Dit zet ik in omdat mensen verhalen vertellen om zichzelf en elkaar te helpen met (over)leven. Wanneer een verhaal niet wordt verstaan, dan kan het ons niet helpen. In het ergste geval gaat het zelfs in de weg zitten.
Ik houd van zowel fictie als non-fictie verhalen, en ben altijd nieuwsgierig naar wat ik nog niet weet of nog niet begrijp.
Ondanks het analytische, ben ik veel meer gevoelsmens dan je misschien zou verwachten. Met hoofd én hart, zo werk ik.
Ook werk ik graag met mijn handen, wat je terugziet in de niet-portretfoto’s op mijn website. Alle diorama’s zijn door mij gemaakt. En wanneer je mijn boek via mij bestelt, zit daar uiteraard ook een zelfgemaakt kleinigheidje bij.


“I meant,” said Ipslore bitterly, “what is there in this world that truly makes living worthwhile?”
Death thought about it. CATS, he said eventually. CATS ARE NICE.”
Terry Pratchett, Sourcery
Samenwerkingen
Een stukje uit de uitzending De Nacht is Zwart van NPO Radio 1, waar Basti Baroncini en ik te gast waren.
We hebben het in dit fragment over waarom ik ooit met verhalen ben begonnen, welke uitwerking ik zie dat ze hebben op mensen en wat is een sprookje eigenlijk?
Hoe fijn zou het zijn om jezelf te vinden in je verhalen?
Geen schrijftips, geen weet-je-wat-jouw-verhaal-nodig-heeft, niets van dat alles. Ik ben geen schrijfcoach en ik help je niet om gepubliceerd te worden.
Wat ik wél doe, noem ik verhalen(f)luisteren: (zie definitie hieronder). En wil je hier meer over weten, lees dan vooral mijn boek.
Verhalen(f)luisteren: door aandachtig kijken, luisteren en vragen, steeds helderder zien wat er al ís.




