Mijn naam is Sharon. En als kind van zowel het Groningse als het Indische zwijgen, heb ik goed leren luisteren in de stilte. Wanneer mensen niet of nauwelijks iets vertellen over zichzelf, leer je mensen kennen via de verhalen die ze wél vertellen, en de taal die ze daarbij gebruiken.

Luisteren doe ik dan ook het allerliefst. Maar wie mij ‘in actie’ heeft meegemaakt, weet dat ik heel rake vragen kan stellen of raak woorden kan geven aan wat er speelt. Dit zet ik in omdat mensen verhalen vertellen om zichzelf en elkaar te helpen met (over)leven. Wanneer een verhaal niet wordt verstaan, dan kan het ons niet helpen. In het ergste geval gaat het zelfs in de weg zitten.

Ik houd van zowel fictie als non-fictie verhalen, en ben altijd nieuwsgierig naar wat ik nog niet weet of nog niet begrijp.




Een stukje uit de uitzending De Nacht is Zwart van NPO Radio 1, waar Basti Baroncini en ik te gast waren.
We hebben het in dit fragment over waarom ik ooit met verhalen ben begonnen, welke uitwerking ik zie dat ze hebben op mensen en wat is een sprookje eigenlijk?