Het verhaal ís de boodschap
Vorm vloeit voort uit inhoud – wanneer je bewust ben van de inhoud, kan je van daaruit een vorm laten ontstaan. Ik leer je hoe dit werkt.

Dit noem ik Verhalen met Inhoud – waarbij je ‘verhalen’ kan lezen als zelfstandig naamwoord, maar ook als werkwoord.

Verhalen worden niet enkel doorgegeven middels taal, beeld, geluid, maar misschien wel boven alles middels stilte. Dat is de inhoud van waaruit de vorm ontspringt. 
Stilte is niet hetzelfde als de afwezigheid van geluid. Stilte is voelbaar. We kunnen met elkaar in gesprek zijn en stilte ervaren. En we kunnen zwijgen zonder stilte te ervaren. Dit opmerkzaam worden is een stukje energetische storytelling. Ik noem dit onze stiltestem.

Tegenover onze stiltestem staat onze spreekstem. 
Onze spreekstem wordt gevoed door onze binnenwereld, maar gaat de buitenwereld in. Zoekt manieren om gehoord te worden.
Je spreekstem probeert niet alleen je binnenwereld te uiten, maar ervaart ook trekkracht vanuit de buitenwereld. Meegaan met de groep. Je spreken aanpassen. Streven naar resonantie boven dissonantie.
Ik zeg niet dat daar iets mis mee is, maar voor alles is een plaats en tijd. 

Wat ík doe, is je de brug laten bewandelen tussen je spreekstem en je stiltestem. Die brug is je schrijfstem. In schrijven kan je in alle rust je eigen geest verkennen. Zonder de trekkracht van de buitenwereld die je spreekstem kent, zonder verdwalen in de woordeloze leegte van je stiltestem.
Al schrijvende ontdek je hoe je denkt. Welke wijsheid je vergaard hebt en waarmee je die wijsheid toegedekt hebt.

Ik heb ontdekt dat we in schrijven heel eerlijk zijn. Zodra je ‘ik’ schrijft, of de vraag krijgt naar een herinnering, kost het werkelijk moeite om te liegen.
Papier confronteert je met je woorden – je kan er niet omheen, zoals bij praten wel kan; ‘nee hoor, dat heb ik niet gezegd.’ Het is een hele ‘schone’ manier van confronteren, zonder (ver)oordelen, zonder invullingen. En daarmee ook heel veilig.
Bovendien: schrijven vertraagt. Babbelen gaat heel makkelijk en sneller dan ons denken bij kan houden. Schrijven dwingt ons om met meer aandacht bij onze woorden te blijven. 

Het verkennen van je geest is al een groot iets op zichzelf. Maar mocht je toch meer doelstelling verlangen: ik help je ontdekken wat jouw boodschap is, maar bovenal: waartoe jij vertelt. En van daaruit, hoe je een vorm laat ontstaan die past bij jou en jouw boodschap.